Gehoord op zaterdag 5 november 2011
Het Artonis Pianotrio

Een avond genieten!
Door Helma Neppérus 

Programma
J. Haydn - Pianotrio nr. 39 in G groot, Hob. XV/25 (‘Gypsy’)
Beethoven - Variaties voor piano, viool en cello, op.121a: "Schneider Kakadu" 
A. Dvorak - Delen 4,5 en 6 uit het Dumky trio in E min. opus 90
A. Arensky - Pianotrio op. 32 in d klein

Als kind heb ik blokfluit gespeeld, alt en sopraan, maar daarna ben ik mij tot passief genieten van muziek gaan beperken. Het optreden van het Trio Artonis op 5 november in Het Kruispunt, bood daarvoor een uitstekende gelegenheid.
Het is mooi, dat wij in Voorschoten regelmatig kunnen genieten vanjonge musici, die met zichtbaar plezier spelen. Dat zichtbare plezier gold zeker voor Ephraïm van IJzerlooij (cello), Frank Oppedijk (piano) en Anoek Brokaar (viool), de leden van het Trio Artonis. De stukken voor de pauze waren van Haydn, Beethoven en Dvořák, alle drie bekende namen. Pianist Frank Oppedijk gaf steeds vooraf een toelichting. Zo bleek het stuk van Beethoven, Ich bin der Schneider Kakadu, eigenlijk een populair deuntje te zijn, uit de jeugd van de grote Ludwig en heeft hij het pas laat, intussen voorzien van lastig voorspel en finale, durven te presenteren. Die toelichting klopte, want als toehoorster, was het echt wachten op wanneer komt nu dat deuntje.Na de pauze was er een stuk van Anton Arensky. Ik zeg maar eerlijk, ik had nog nooit van hem gehoord. Uit de toelichting bleek, dat hij docent was geweest van Rachmaninov en dat is voor mij synoniem met moeilijke stukken. In de partij voor de piano was dat zo af en toe wel herkenbaar. Maar, het is ook goed, om naar muziek te luisteren van een componist, die nieuw is voor je.Kortom, ik vond het een mooie avond, die ook even het drukke leven als Kamerlid leuk onderbrak. Ik heb genoten en verlang naar een volgend concert.

Gehoord op zaterdag 1 oktober 2011
Camiel Boomsma, piano

Sfeervol optreden in Het Kruispunt.
Door Hans Timmerman.

 

Programma
Beethoven sonate nr 2 in A groot op. 2
Liszt (bewerking van) Schubert's Gretchen am Spinnrade .
10e etude uit de Douze etudes d'execution trancendante
Liszt Isoldes Liebestod (bewerking van) Wagner's opera Tristan und Isolde.
Chopin's sonate in b klein Op. 58.

Het is Concertkameravond in het Kruispunt, en al weer het tweede optreden van het nieuwe seizoen. Romantische muziekliefhebbers komen op deze zwoele oktoberavond, naar nu blijkt de warmste sinds de temperatuurmetingen, op de fiets of lopende, maar ook voor diegenen die wat minder mobiel zijn, is er plaats genoeg op het tegenoverliggende parkeerterreintje. Voor veel Voorschotenaren is het hier de ideale plek midden in het centrum tegenover het gemeentehuis aan de Schoolstraat. Vanavond staat het solo-optreden van de 21 jarige Camiel Boomsma op het programma.
In de uitgereikte brochure lezen wij, dat voor hij naar het conservatorium ging al vanaf zijn 10e pianoles kreeg van Mirsa Adami. Ook aan prijzen ontbreekt het hem niet. In het programma, dat bij het entree wordt uitgereikt, blijkt dat hij er meerdere heeft gewonnen op het prinses Christina Concours en zich hiermee wist te selecteren voor het Nationaal Concours. Bovendien heeft hij de Franz Lisztprijs ontvangen voor de beste interpretatie van zijn werk. Het is dan ook geen toeval dat Camiels optreden met het Engelse woord recital wordt aangekondigd. Immers deze benaming ontstond tijdens Liszts’ Engelse optreden in het midden van de 19e eeuw.
Het programma begon met een uitvoering van Beethovens sonate no 2 in A groot opus 2 met name het melancholische largo werd door Camiel met opmerkelijke inleving gespeeld. De Schubert/Liszt uitvoering Gretchen am Spinrade nam de luisteraars mee in het sprookje van de beloftes van Faust aan het meisje. Wagner was gelukkig duidelijk hoorbaar in het theatrale en smartelijk klinkende ‘Isoldes Liebestod’ uit zijn opera Tristan en Isolde, ondanks, maar misschien wel dankzij Liszts’ muzikale combinatie met de prelude.
In de pauze werd er koffiegedronken en gesproken met mevrouw Maria Croese, die verbonden aan de stichting Jong Muziektalent, de inleidingen heeft gehouden.
Het concert eindigde met Chopins’ sonate no 3 in 4 delen opus 58 met de heftige akkoorden van het allegro maestoso als binnenkomer en eindigend met het rusteloze Agitato. Een luid applaus viel de jonge Camiel ten deel. ‘Wij zullen hopelijk nog veel van hem horen,’ was de algemene opinie tijdens het napraten over deze heerlijke avond.

Gehoord op zaterdag 3 september 2011 
Steven en Danielle Bourne cello-piano.

Programma:
A. Piatti - uit 12 Caprices for cello solo: nr. 7, 3 & 11
L. van Beethoven - Sonate nr 4. voor cello & piano op. 102 
M. de Falla - "Ritual Fire dance" voor cello & piano 
F. Schubert - "Arpeggione" Sonate voor cello & piano

De kamermuziekreeks van het seizoen 2011-2012, werd geopend met een optreden van dit jonge talentvollepiano-cello duo. Zij brachten een gevarieerd programma en hebben ons een avond lang laten genieten van hun prachtige spel. In 2008 werd hij Steven verkozen tot “Jonge musicus van het jaar”, waarmee hij Nederland mocht vertegenwoordigen op het “Eurovision Young Young Musician of the Year 2008” te Wenen. Daar bemachtigde hij een van de felbegeerde finaleplaatsen, wat een solistisch optreden met de Wiener Symphoniker o.l.v. Aleksandar markovic inhield. Steven won in 2008 eveneens de Kirill Kondrashin derde prijs op het prestigieuze “Nationaal Cello Concours”. Broer en zus Bourne, geboren in ’s-Hertogenbosch, zijn op 7-jarige leeftijd met muziek begonnen en werden door hun ouders sterk gestimuleerd. In hun nog prille carrière kunnen zij al bogen op verschillende prijzen, o.a. bij het Prinses Christina concours, het Stichting Jong Muziektalent Nederland (SJMN) concours en het internationale Prix d’Amadeo Jeunesse concours. Op de TV zijn ze ook geen onbekenden meer. Zo kregen de kijkers al in 2007 een beeld van Daniëlle’s leven als jong musicus en al haar bezigheden daarom heen in “Jonge mensen op weg naar het concertpodium”en waren Daniëlle en Steven samen te zien bij Pauw & Witteman, Kunststof TV en de live uitzending van de opening van de Uitmarkt. In hun verdere ontwikkeling putten zij veel inspiratie uit de masterclasses, die zij volgen bij de grote namen in hun vakgebied. Vanwege hun voortgezette studies en volle agenda’s als solist zijn Daniëlle en Steven niet vaak in de gelegenheid als duo op te treden. Hun komst naar Voorschoten was daarom extra verheugend.

Gehoord op 14 mei 2011
Gile Bae - solorecital

Gevleugelde vingers in het Kruispunt
Door Jan Bijkerk

Zaterdagavond 14 mei was er een sprankelend optreden van de zeer jonge pianiste Gile Bae in het Kruispunt.. Zij heeft al veel prijzen gewonnen waaronder twee bij het prestigieuze Internationale Steinway Pianoconcours.
De 6e Partita van Bach maakt deel uit van de zogenaamde Klavierübung en Gile speelde het ook bijna als een étude: snel en hard, volstrekt anders dan de componist op z’n klavecimbel kon verklanken. Heeft Bach zich daarom in z’n graf omgedraaid? Ach, misschien vindt hij het wel een interessante romantische interpretatie. Heerlijk parelend klonken de hoekdelen van de daaropvolgende Mozart-sonate, maar helemaal in haar element was deze 16-jarige in het romantische Carnevale di Vienna: met veel bravoure speelde ze de verschillende delen en met veel gemak en vertrouwen uitstralende trefzekerheid. In de Romanze was ook een moment van verstilling te horen: heel mooi. De meeste indruk maakte misschien wel de Introdution en Rondeau van Chopin; na een wat zwaar neergezette intro vlogen haar vingers bij het rondo, ogenschijnlijk zonder de toetsen te raken over het klavier: jonge gevleugelde vingers! Het dankbare publiek beloonde haar met een hartelijk applaus. Lees hier het programma
Hans Timmerman verzorgde de inleiding.

 

Gehoord 26 maart 2011
Maria Rosenmöller sopraan en Frank den Herder piano

Zang en pianomuziek van de bovenste plank
Door Jan Bijkerk

Op zaterdagavond 26 maart vond er een bijzonder concert plaats in het Kruispunt. Maria Rosenmöller zong met Frank den Herder als begeleider werken van Schumann, Brahms en Schubert. Op haar eigen charmante wijze gaf Maria steeds een toelichting bij de gezongen liederen die vaak over de natuur of de liefde gingen, zo klonk onder andere het verstilde Mondnacht van Schumann. Van Brahms werd het bekende Wiegenlied ten gehore gebracht: een keer voor piano solo en een keer als lied. Schubert is natuurlijk de liederencomponist bij uitstek; ieder kent wel Die Forelle, maar ook de Suleika’s met een ritmisch lastige pianopartij vielen in de smaak van het publiek. Van Schubert speelde Frank met veel brille de snelle Impromptu opus 90 nr 2.Dat het gebodene op prijs werd gesteld bleek wel uit het hartelijk slotapplaus. Dat moest natuurlijk weer beloond worden, en wel met een verrassende toegift waar Frank zich ontpopte als entertainer-pianist-zanger in een vrolijk duet met Maria. lees hier het programma.


Gehoord 12 februari 2011
Bert Mooiman en Het Monward Consort.

Een klassieke avond in Het Kruispunt
Door Hans Timmerman

De Concertkamer organiseerde zaterdag 12 februari weer één van haar concerten in het Kruispunt aan de Schoolstraat van Voorschoten. Deze avond gaf een uitvoering van het door Peter Leerdam en Xandra Rotteveel opgerichte Monward Consort, dat optreedt met wisselende musici. Het woord Monward is een verbastering van de woonplaats Warmond.
Vanavond een concert met Bert Mooiman aan de piano, Tinta Schmidt von Altenstadt en Saskia Viersen op viool en verder Karin de Wit, Xandra en Peter op altviool, violoncel en contrabas. Allen studeerden aan conservatoria, volgden masterclasses en speelden in beroemde orkesten, waaronder het Concertgebouworkest. De knusse zaal van het Kruispunt biedt naast een goede akoestiek de mogelijkheid om zeer dicht bij de uitvoerende kunstenaars te zitten. Concentratie en passie zijn goed van hun gezichten af te lezen.
Bert Mooiman leidde de avond in met een woordje waarin hij de theoloog Hans Kúng aanhaalde, die in Mozart’s muziek sporen van het transcendente, het bovenaardse waarnam. Hij beschrijft schitterend in het boekje, Mozart; Traces of Transcendence; “Ik neem waar, dat ik met ogen en oren, met lichaam en geest, volledig in mijzelf ben gestuurd. Het zelf is stil en alle externe factoren, alle ontmoeting, alle onderscheiding tussen subject en object is voor een moment opgeheven. De muziek omarmt mij, doordringt mij, verheugt mij van binnenuit, ja vervult mij volledig”.
De goed gevulde zaal is er klaar voor. Het eerst te spelen stuk is het vroege strijkkwartet nr 2, KV 155 divertissement of verpozingmuziek uit Mozarts Salzburger tijd. Aardig, maar niet bijzonder. Hoe anders klinkt het pianoconcert nr 12, KV 414. Bert Mooiman vertolkte de virtuoze intensieve passie van dit stuk en bereikte hiermee duidelijk de zaal. Voor je gevoel zit van Beethoven eraan te komen. Na de pauze klinkt een van de schijnbare improvisaties van Franz Schubert impromptu opus 142. Hoorbaar is de intimiteit, ook bedoeld om in kleine kring te spelen.. Het laatste te spelen melancholische stuk ‘Rosamunde’ opus 13, waarin Schubert, in een periode van lichamelijke en financiële wanhoop, zijn stille liefde vertolkt voor de jonge gravin Esterhazy. Het was een emotioneel en prachtig slot van een heerlijke muziekavond. Lees hier het programma